Op de kaart
  • Amsterdam
  • Campussen
  • Science Park
  • Roeterseilandcampus
  • Universiteitskwartier
    Placemaking
  • Wat is Placemaking UvA?
  • Methode
  • Onderwijs
  • Studentenprojecten
  • Partners
  • Stageplekken
  • Contact
  • English
Close menu Search
Navigatie

De Oversteek naar Een Veilige MacGillavrylaan

Team

Sophie
Bèta-Gamma, Psychological Methods
Joël
Timo
Lizze
Bèta-Gamma, Neurobiologie

Vraagstuk

De Carolina MacGillavrylaan vormt de belangrijkste verbindings tussen Science Park en de omliggende woonwijken. Helaas voelt de straat voor veel gebruikers toch eerder als een barrière dan als een ontmoetingsplek. De laan voelt anoniem en onveilig aan, vooral door de drukke verkeersstroom en het gebrek aan prettige plekken om te blijven. Deze fysieke en sociale kloof belemmert de mogelijkheid tot ontmoeting en cohesie in het gebied.

Dit projectteam onderzocht hoe de openbare ruimte zó kan worden verbeterd dat het meer uitnodigt tot verbinding in plaats van scheiding. Door gesprekken, observaties en co-creatie werden de wensen en zorgen van verschillende gebruikersgroepen zichtbaar. Centraal stond de vraag: hoe kan de Carolina MacGillavrylaan veiliger, toegankelijker en levendiger worden ingericht om sociale interactie te stimuleren?

Locatieonderzoek

Het onderzoek startte met observaties en interviews met gebruikers van de Carolina MacGillavrylaan. Daarbij werd gekeken naar het verkeers, de verblijfskwaliteit en de beleving van deze openbare weg. Opvallend was dat de laan nauwelijks als verblijfsgebied wordt ervaren: mensen verplaatsen zich met name snel door de laan heen, maar blijven er zelden wat langer aanwezig en ontmoeten elkaar nauwelijks. Wij wilden graag weten waarom...

Respondenten gaven aan dat de laan onveilig voelt door de snelheid van het verkeer, het gebrek aan oversteekplaatsen en de brede rijbanen. Vooral ouders en fietsers benadrukten dat oversteken altijd spannend is en een onveilig, opgejaagd gevoel geeft. Tegelijkertijd mist de laan kleur, groen en zitplekken. Een gebrek aan dit soort elementen, die een vriendelijker straatbeeld kunnen creëren, zorgen logischerwijs voor een niet-uitnodigende omgeving waar men enkel gehaast in beweging blijft. Deze bevindingen vormden de basis voor de verdere projectfase, waarin gezocht werd naar haalbare, zichtbare verbeteringen.
 

Locatieonderzoek: Verkeersveiligheid als sleutel tot verbinding

Uit de gesprekken bleek dat veiligheid een de hoogste prioriteit is voor sociale interactie. Een straat die als gevaarlijk wordt ervaren, nodigt niet uit tot ontmoeting. Ons team besloot daarom de focus te verleggen: van een algehele herinrichting naar het aanpakken van de verkeersveiligheid als eerste stap.
Deze basis leidde tot het idee om met kleine, tijdelijke ingrepen de aandacht te vestigen op de problematiek. Zo werd duidelijk dat fysieke veiligheid en sociaal welzijn nauw met elkaar verbonden zijn: pas als bewoners en passanten zich veilig voelen, kunnen er gesprekken en relaties ontstaan. 

Co-creatie

Om de perspectieven van gebruikers mee te nemen, organiseerde we een laagdrempelige co-creatie. Via korte gesprekken en een interactieve kaart konden bewoners, studenten en voorbijgangers hun ideeën delen over hoe de laan veiliger en prettiger kon worden. Ze konden ons vertellen wat ze misten of waar ze blij mee waren, maar we gaven ook iedereen de mogelijkheid om een schets te maken van een aanvulling voor de laan.

Er werd dus gekozen voor twee vormen van input: open ideeën op post-its en gerichte suggesties op een kaart. Deelnemers tekenden onder meer voorstellen voor verkeer, vergroening en speelplekken voor kinderen uit de buurt.


Co-creatie: Resultaten

De co-creatie bracht waardevolle inzichten op. Veel deelnemers benoemden de onveiligheid bij oversteekplaatsen als grootste probleem. Daarnaast leefde er een duidelijke wens om de laan vriendelijker en uitnodigender te maken, bijvoorbeeld met plantenbakken, kleurrijke markeringen en zitplekken.

Hoewel de opkomst beperkt was, leverden de gesprekken veel betrokkenheid op. Deelnemers reageerden enthousiast en dachten actief mee over concrete verbeteringen. Op de kaart tekenden ze extra zebrapaden, een loopbrug over het kruispunt, meer groen en plekken waar kinderen veilig kunnen spelen.

De ideeën werden geclusterd in drie hoofdthema’s:
  • 1. Veiligheid: extra zebrapaden, stoplichten en verkeersremmende maatregelen.
  • 2. Verblijfskwaliteit: meer groen, bankjes en beschutte plekken.
  • 3. Samenleven: activiteiten of spelelementen die contact tussen bewoners stimuleren.

Deze thema’s vormden de leidraad voor de interventie die volgde: een experiment met tijdelijke zebrapaden om bewustwording en dialoog op gang te brengen.

Interventie: De DIY Zebrapaden

De uiteindelijke interventie was symbolisch en toch ook functioneel: op een strategische plek op de Carolina MacGillavrylaan werden tijdelijke zebrapaden aangebracht, gemaakt van wit behang en tape.

De actie trok direct de aandacht van voorbijgangers en automobilisten. Sommigen auto's remden en lieten voetgangers veilig oversteken, terwijl anderen verrast of sceptisch reageerden, met enkele boze reacties van automobilisten die vaker over de laan reden.

Het doel was niet om enkel het verkeer te beïnvloeden, maar vooral bewustwording te creëren over de onveilige oversteek. De interventie toonde hoe kleine, zichtbare aanpassingen meer gesprek over de inrichting van de straat kunnen aanwakkeren en burgers kunnen betrekken bij verandering om impact te maken in hun eigen buurt.
 

Overdracht

De tijdelijke zebrapaden lieten zien dat veiligheid de basis vormt voor verbinding. Een straat zal pas sociaal functioneren als het uitnodigt tot vertrouwen en rust. De interventie toonde dat kleine, creatieve ingrepen impact kunnen hebben, niet door de fysieke verandering zelf, maar door de dialoog die ze oproepen.

Voor de toekomst is het cruciaal om deze tijdelijke initiatieven te vertalen naar structurele maatregelen. Betrek bewoners, studenten en de gemeente in vervolgsessies om te onderzoeken hoe tijdelijke inzichten kunnen worden opgeschaald. Denk aan semi-permanente oversteekplaatsen, snelheidsbeperkingen of vergroening die verkeersveiligheid combineert met sociale beleving.
Het project vormt zo een springplank voor verdere samenwerking tussen gebruikers en ontwerpers van de publieke ruimte.

Do's & Don'ts

  • Begin bij het begin: veiligheid vóór sfeer.
  • Gebruik tijdelijke ingrepen om bewustwording te creëren.
  • Betrek gebruikers actief in ontwerpbeslissingen.
  • Houd interventies zichtbaar, laagdrempelig en testbaar.
  • Verwacht geen grote impact van één actie.
  • Organiseer geen co-creatie zonder follow-up.
  • Zie bewoners en studenten niet als aparte werelden.
Can we grow the Science Park community?

UvA - FNWI

Dit is de FNWI of voluit de faculteit voor Natuurwetenschappen, Wiskunde en Informatica. Hier zitten zowel de sterrenkundigen als de ecologen, microbiologen en een scala aan exacte wetenschappen. De Natuur (in de breedste zin van het woord) wordt hier bestudeerd en cijfer-kundig benaderd om haar beter te begrijpen. Er zijn 1.200 werknemers en 5.000 studenten actief.
7 / 13
~Carolina Macgillavrylaan is toegevoegd aan deze groep
Terug naar de kaart

Placemaking

Wat is Placemaking UvA?MethodeOnderwijsStudentenprojectenPartnersStageplekkenContactEnglish

Nieuwe projecten

Stageonderzoek: Het Transformeren van de AmstelstraatDe Groen Route Marineterrein 2Regenboog groep de NaritaRouwen & Vieren CREA als stedelijke ontmoetingsplek

Contact

Instituut voor Interdisciplinaire Studies,
Universiteit van Amsterdam (UvA)
Science Park 904, Amsterdam
1098XH Amsterdam
onderwijslab-iis@uva.nl
020 - 525 5190
Universiteit van Amsterdam