Het ontkiemen van de Carolina MacGillavrylaan

Een groene groeikristal

"Een Groene Groeikristal brengt verhalen, planten, organismenen mineralen uit verschillende tijdlagen samen om zo een habitat te creëren die robuust, adaptief en regeneratief is."
-De Onkruidenier


Wij wilden ons eigen groene groeikristal creëren, samen met iedereen die gebruikmaakt van de Carolina MacGillavrylaan en hierin de geschiedenis, sociale aspecten en de natuur betrekken om zo te zorgen voor meer verbinding en een gevoel van eigenaarsschap bij gebruikers van de                                                                                                                         Carolina MacGillavrylaan.
 

Co-creatie

Gewapend met de inzichten uit ons locatieonderzoek gingen wij verder naar de co-creatiefase. Centraal hierin stond het samenwerken met de gebruikers van de laan (studenten van Science Park en AUC, vaste bewoners, passanten). Wij wilden graag achterhalen wat hun grootste ergernissen waren in de laan en wat zij goede verbeterpunten vonden.

Als co-creatie hebben wij een onderzoeksstation opgezet, waarbij participanten antwoord geven op de vraag: Wat zou de straat voor jou fijner maken? Ook hebben wij ze gevraagd om stickers op de kaart te plakken op punten die ze ervaren als fijn (groen), niet fijn (rood) en plekken die potentie hebben (geel/oranje). Hierdoor kregen wij een beeld van waar oplossingen nodig waren en wat voor oplossingen dit eventueel konden zijn. Het bleek opnieuw dat er veel behoefte was aan vergroening van de laan; specifiek kwam een toename van het aantal bloemen vaak naar voren.

Om het niet-menselijk leven te betrekken bij de co-creatie, hebben wij ons verplaatst in de belevingswereld van deze gebruikers door met elkaar in gesprek te gaan vanuit personages, bijvoorbeeld Bella de Bij en Vicky de Vlier (een struik). In dit gesprek probeerden we vanuit hun perspectief te achterhalen welke problemen het niet-menselijk leven ervaart in de Carolina MacGillavrylaan en welke mogelijke oplossingen daarbij horen. Uit deze oefening kwam opnieuw een duidelijke wens naar voren: meer groen en meer biodiversiteit.
 

De Interventie uitgelegd

De inzichten uit het locatieonderzoek en de co-creatie maakten de behoefte aan vergroening van de laan duidelijk. Deze bevinding wilden wij koppelen aan de geschiedenis van de laan en dit alles een sociale draai geven. Hierom hebben wij gekozen om een workshop te organiseren waarbij verschillende gebruikers (vaste bewoners, studenten en student-bewoners) van de Carolina MacGillavrylaan samen werden gebracht om zaadbommen te maken en plantten ze zaden van inheemse soorten die voorkomen op het Science Park, waarbij de selectie van deze zaden was gebaseerd op plantensoorten die in verschillende historische tijdperken in het gebied groeiden. Op deze manier creëerden zij hun eigen ‘groene groeikristallen’. De workshop werd geopend met een korte presentatie over de geschiedenis van de laan en de plantensoorten die hier van oudsher                                                                                                     groeiden.

De conceptuele achtergrond van de interventie is voornamelijk gebaseerd op het concept sense of place. Dit is een overkoepelende term waarbinnen de begrippen plaatsidentiteit, plaatsafhankelijkheid en plaatsbetrokkenheid samenkomen. Doordat participanten tijdens de interventie zelf actief aan de slag gingen, ontwikkelden zij een gevoel van eigenaarschap ten opzichte van de laan. Dit versterkte eigenaarschap leidt tot een groter verantwoordelijkheidsgevoel voor het beheer en onderhoud van de openbare ruimte. Daarnaast realiseren participanten zich dat zij zelf in staat zijn om de publieke ruimte te herordenen en opnieuw vorm te geven naar hun eigen behoeften. Dit proces draagt bij aan een versterkt sense of place, met name in de vorm van toegenomen plaatsbetrokkenheid.

Uit het evaluatiegesprek dat heeft plaatsgevonden ter afsluiting van de workshop blijkt dat verschillende participanten zich niet alleen meer verbonden en verantwoordelijk voelen voor de laan, maar ook dat er behoefte is aan meer verbindingsmomenten. Deze momenten zouden in de toekomst gefaciliteerd kunnen worden middels workshops die door bewoners van de laan zelf worden georganiseerd.