Sociale Dynamiek op de Carolina MacGillavrylaan

De Carolina MacGillavrylaan wordt gedeeld door een diverse groepbewoners: vaste bewoners, studenten en gebruikers van de publieke ruimte rondom Science Park. Ondanks deze diversiteit is er weinig sprake van ontmoeting en verbondenheid. Het gebied staat bekend als stenig, functioneel en onveilig in de avond. Bewoners klaagden recent in het manifest De Groene Carolina over het gebrek aan groen, de dominantie van de busbaan en het gebrek aan uitnodigende ontmoetingsplekken.

Ons project richtte zich op de vraag: Hoe kan de publieke ruimte aan de Carolina MacGillavrylaan zó worden verbeterd dat zij uitnodigt tot sociale interactie, veiligheid en leefbaarheid, voor zowel vaste bewoners als studenten?

Hoewel het projectplan voorzag in een traject van locatieonderzoek, co-creatie en interventie, is in de praktijk gebleken dat alleen het locatieonderzoek en de reflectie volledig zijn gerealiseerd. Een co-creatie met bewoners en studenten van de Carolina MacGillavrylaan is niet van de grond gekomen. Dit laat zien hoe lastig het kan zijn om verschillende doelgroepen met uiteenlopende agenda’s, belangen en beschikbaarheid actief te betrekken.
 
Het ontbreken van co-creatie en interventie hoeft echter niet te betekenen dat het project mislukt is. Integendeel, het benadrukt juist dat placemaking niet vanzelfsprekend is en dat elke stap richting participatie zorgvuldig moet worden voorbereid. Het onderzoek leverde waardevolle inzichten op: de straat wordt vooral ervaren als doorgangsroute, bewoners voelen zich weinig verbonden, en de behoefte aan meer groen en veiligheid is groot. Deze uitkomsten sluiten naadloos aan bij de zorgen die eerder in De Groene Carolina zijn verwoord.
 
Wat dit project vooral blootlegt, is dat proces minstens zo belangrijk is als resultaat. Zonder betrokkenheid van alle doelgroepen ontstaat een scheve representatie, terwijl juist iedereens aanwezigheid en perspectief cruciaal zijn voor de toekomst van de straat.

Het niet realiseren van co-creatie en interventie is geen falen, maar een aanwijzing dat er nog werk te doen is om inclusieve participatievormen te ontwikkelen. Het project levert daarmee een nuttige basis op: een scherp beeld van de uitdagingen en een oproep om vervolginitiatieven meer tijd, middelen en creativiteit te geven om álle gebruikers van de Carolina MacGillavrylaan mee tenemen in de verandering.