Fietsenstalling Dr. Sarphatihuis

Inzicht in de locatie

We zijn het proces begonnen met een locatieonderzoek. We hebben op meerdere manieren onderzoek gedaan naar het Dr. Sarphatihuis. Ten eerste hebben we deskresearch gedaan, waarin we via beleidsdocumenten en de podcast van het Dr. Sarphatihuis kennis opdeden over (de geschiedenis van) het Dr. Sarphatihuis. Verder hebben we een rondleiding gehad in het monumentale gebouw, waarin we een eerste visuele indruk kregen van het Dr. Sarphatihuis en de fietsenstalling. Vervolgens hebben we op meerdere dagen observaties gedaan rondom het Dr. Sarphatihuis, om het aantal geparkeerde fietsen aan de voorzijde in kaart te brengen en enkele korte interviews af te nemen. Ook hebben we tijdens een focusgroep met bewoners gesproken, om na te gaan hoe zij over het vraagstuk denken. Ten slotte hebben we onder medewerkers een enquete verstuurd, om ook onder hun te peilen hoe ze over de fietsenstalling aan de voorzijde denken.

Gedurende ons onderzoek ontdekten wij dat er sprake is van conflict in Sense of place (Cresswell, 2009), verschillende groepen geven een andere betekenis aan de stoep, waardoor de ruimte niet voor iedereen optimaal ingericht is. Toch bleek uit onze observaties, interviews en focusgroep een ander beeld. Zowel de bewoners als de medewerkers ervaren de fietsen aan de voorgevel nauwelijks als storend. Deze bevinding was de aanleiding voor een nieuwe wending in onze onderzoeksrichting.

Daarnaast ondervonden we dat de voorgevel een logische en aantrekkelijke plek is om fietsen te plaatsen. Zo is er ook een rek aanwezig, het is vlakbij de ingang en nergens is aangegeven dat er geen fietsen mogen worden gestald. Tegelijk ondervonden we dat er wel een alternatieve fietsenstalling is, waarvan nauwelijks gebruik werd gemaakt. Maar liefst  45 procent van de medewerkers was niet op de hoogte van deze fietsenstalling. Van de resterende groep mensen die er wel van afwist maakte slechts 13 procent hier ook daadwerkelijk weleens gebruik van.

Deze bevindingen motiveerden ons om de focus van ons placemaking-vraagstuk te verplaatsen naar de fietsenstalling aan de achterzijde. Onze hoofdvraag luidt: "Hoe zouden we de fietsenstalling aan de achterzijde aantrekkelijker kunnen maken voor medewerkers en bezoekers, zodat de plek effectief gebruikt wordt?"

Interventie: promotiedag

We nodigden medewerkers en bezoekers uit om hun fiets in de achterste fietsenstalling te parkeren en zelf te ervaren hoe prettig deze locatie eigenlijk is. Het doel is hen op een subtiele manier, door middel van nudging, te verleiden om gebruik te maken van deze fietsenstalling, zonder alternatieven te verbieden. Nudging omvat technieken die menselijk gedrag beïnvloeden door in te spelen op cognitieve vooroordelen (Bandsma et al., 2021). De technieken waar wij gebruik van hebben gemaakt zijn framing en saliency nudging. Met framing hebben wij vooral de voordelen van de fietsenstalling benadrukt en met saliency nudging hebben wij de fietsenstalling aantrekkelijker gemaakt (Bandsma et al., 2021). Door deze technieken wilden wij de achterste fietsenstalling écht op de kaart zetten. Deze aanpak sloot aan bij onze eerdere bevindingen: veel medewerkers wisten niet dat de stalling bestond of zagen de extra loopafstand als een obstakel. Wegens het slechte weer konden wij maar een kleinere doelgroep bereiken dan gewenst. Daarom trokken wij onze nudging strategieën door en lieten we post-its achter op de geparkeerde fietsen, als een vriendelijke reminder dat er aan de achterzijde een prettige en praktische fietsenstalling beschikbaar is.